ادبیات و هنر در کشور ترکیه

وضعیت هنر و ادبيات ترکیه

ادبيات ترکیه

تا نيمه هاي سده نوزدهم ميلادي، كانون ادبيات ترکیه در دربار عثماني بود كه به توليد شعر و نثر مي پرداخت ؛ چنين ادبياتي آميزه اي از سبك هاي كلاسيك فارسي، عربي و تركي بود. تأثيرات غرب بر ادبيات تركيه در دهة 1860 با گروهي از انديشمنداني كه مي كوشيدند شكلهاي فرهنگي غرب را با شكل ساده تري از زبان تركي بياميزند، پديدار گشت؛ اين روند غربيسازي درون سده نوزدهم ادامه يافته و تا پيش از آغاز جنگ جهاني نمود بيشتري يافت.

پس از سال 1923 ، جمهوري تركيه شمار درخور توجهي از داستان نويسان، شاعران، خوانندگان، موسيقيدانان و هنرمندان را در دامان خود پروراند. داستان نويساني كه به شهرتي جهاني دست يافتند شامل خالده اديب، رشاد نوري گؤنتكين و تازه تر از آنها، اُرهان پاموك مي شوند.

چندين اثر مهم در خصوص زندگي روستايي نوشته شده اند از جمله يابان( نويسنده آن را غريب معني كرده ولي در اصل به معناي دهاتي است) كار يعقوب قدري قارا عثمان اغلو  در دهه 1930 ، روستائي در آناتولي كار محمود كمال  و محمد شاهين از نوشته هاي ياشار كمال كه در سال 1961 توجه جهاني را به سوي خود جلب كردند. به طور كلي اُرهان ولي ، به عنوان پدر شعر نو ادبيات ترکیه شناخته ميشود، شعري كه سيماي اصلي آن در شورش برابر قالب هاي سخت گذرناپذير فكري و نوعي شيفتگي و ابراز احساسات لحظه اي نهفته است. برخي از شاعران ادبيات ترکیه رويارويي با قالبها و پندارهاي كهنه را در شعر خود آزموده اند و بسياري ديگر توجه خود را به مسائل دموكراتيك اجتماعي معطوف كرده اند.

ادبیات ترکیه

پشتيباني از هنر:

وزارت فرهنگ، سياست پيشرفت هنر غيرمذهبي تركيه اي را بهر اجرا در آورده است؛ در اين برنامه، تعداد اندكي بورسيه تحصيلي براي فراگيري هنر و موسيقي در اروپا، به ويژه فرانسه، درنظر گرفته شده است. وزارت فرهنگ همچنين از فرهنگستان هنرهاي زيبا و موزه هاي هنري در شهرهاي بزرگ پشتيباني مينمايد. بيشتر هنرمندان از ميان طبقه هاي متوسط و بالاي شهرهاي بزرگ سر بر مي آورند. هنرمندان نگارگري، اتكاي فراواني به شركت هاي بزرگ و طبقه بالا براي خريد كارهايشان دارند؛ اين دسته، كارهايشان را در نمايشگاههاي خصوصي و شمار اندكي در فروشگاه هاي هنري به فروش مي رسانند. هنرمندان صنايع سنتي كه سراميك، قالي، گليم، كارهاي برنجي و مسي و قلابدوزي توليد مي نمايند، بازار گسترده تري براي محصولاتشان دارند. بسياري از پيكرتراشان و مجسمه سازان وابستگي زيادي به سفارش هاي دولتي دارند.

هنرهاي تصويري:

نفوذ و تأثير غرب بر هنرهاي نگارگري در اواخر دوره عثماني با بنياد نهادن فرهنگستان هنرهاي زيبا در استانبول آغاز شد كه تا به امروز نيز هنرمندان اروپايي يا هنرمندان تركيه اي تحصيل كرده در اروپا اين راه را ادامه داده اند. در دوره هاي پس از تشكيل جمهوري، هنر تركيه آميزه اي از سبك هاي غربي و بومي تشكيل يافته است؛ همه هنرمندان مورد توجه در تركيه در اين فرهنگستان يا در اروپا درس خوانده اند. برخي از ايشان در قالبهاي اروپايي كار مي كنند در حالي كه ديگران به دنبال سبكي تركيهاي هستند و مناظر تركيه هم چون روستاها و شهرها را به تصوير ميكشند. بسياري از مجسمه سازان، سفارش انجام كار را براي آفرينش يادمان هايي با روي كرد به آتاتورك و ديگر انگار ههاي ميهن پرستانه دولت دريافت ميكنند.

هنرهاي نمايشي:

شمار نمايش نامه هاي خارجي از آثار تركيهاي بيشتر است، با اين وجود شمار بينندگان تئاتر در دهه هاي اخير افزايش يافته است و بسياري از نمايش نامه نويسان تركيه اي كه تكنيك هاي غربي را با مسائل اجتماعي تركيه در هم آميخته اند، فرصت ارائه كار يافته اند. در دو شهر استانبول و آنكارا، شركت هاي اپرايي اقبال شايان توجهي دارند. اركستر سمفونيك رئيس جمهوري، هم در آنكارا و هم به صورت گردشي، به اجراي كنسرت مي پردازد. آنكارا و استانبول داراي كنسرواتوارهايي هستند كه در هر يك ، مدرسه آموزش باله هم وجود دارد. چندي از آهنگسازان تركيه اي كه سرشناس ترين آنان عدنان سايگون است، ستايش و تحسين اهل هنر را به خاطر هم جوشي و آميزش موسيقي سنتي تركي هاي با قالب هاي غربي در اروپا و آمريكا برانگيخته اند. كنسرواتوار موسيقي استانبول گامهايي را در راستاي حفظ و نگه داشت موسيقي قومي يا مقامي با ضبط آنها در سراسر كشور برداشته است. برگزاري جشنواره هاي هنرهاي سنتي سالانه در استانبول چهرة گشادهاي را از موسيقي تركيهاي به تصوير در ميآورد.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگو شرکت کنید؟
نظری بدهید!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *