توزيع مشاغل در کشور ترکیه:بيشتر شغلها بر پايه سن ، مهارت ، وضعيت آموزشي ، جنسيت و در برخي موارد خويشاوندي ، واگذار مي شوند. شمار بسياري از كاسبيها و پيشه هاي كوچك كه به صورت خانوادگي اداره ميشوند ، در اغلب شهرها و شهركها به حيات خود ادامه ميدهند ؛ در چنين كسب و كارهايي ، افراد جوان به ويژه فرزندان پسر ، از سن كم براي اداره حرفه خانوادگي آموزش ميبينند .

تا دهه 1960 بسياري از جوانها ، به ويژه مردان ، مهارت هاي خود را در چرخه يك نظام استاد و شاگردي فرا مي گرفتند ؛ امروزه وزارت آموزش هزاران مدرسه فني و حرف هاي ابتدايي و پيشرفته را براي زنان و مردان تأسيسكرده و اداره مي نمايد.

تركيه دانشگاه هاي بسياري دارد و بسیاری از دانشگاههای ترکیه معروف هستند كه در آن دانشجويان دختر و پسر براي كسب شغل هايي هم چون بازرگاني ، دكتري ، مهندسي ، وكالت ، معلمي ، حسابداري ، بانكداري و معماري درس مي خوانند.

كساني كه خواهان ورود به شغل هاي خدمات شهري هستند ، بايد از نظر آموزشي و داشتن مدارك لازم واجد شرايط بوده ، يك آزمون كتبي را پشت سر بگذارند. قانون تركيه به طور كلي استخدام كودكان زير 15 سال را ممنوع كرده است ؛ به جز كودكان 13 و 14 ساله اي كه كاري سبك به طور پاره وقت انجام دهند و در عين حال بايد به مدرسه نيز بروند يا در يكي از دوره هاي آموزشي فني و حرف هاي مرتبط با زمينه كار پاره وقت تحت آموزش باشند .اما واقعيت به گونه ديگري است و كودكان خانواده هاي مستمند براي كسب درآمد و در ازاي دريافت حقوق كار ميكنند .

پسران كم سن و سال به جز كار در مزرعه ، در چاي خانه ها به عنوان پيش خدمت ، هم چنين به عنوان كارگر در تعميرگاه هاي خودرو و صنايع كوچك فلزي و چوبي كار ميكنند . دختران كم سن و سال نيز به طور معمول درون خانه صنايع دستي ميسازند.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگو شرکت کنید؟
نظری بدهید!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *