نهاد خانواده در ترکیه چگونه است ؟

بيشتر ترك ها به طور سنتي املاك فرد از دنيا رفته يا نياكان خود ، به ويژه خانه ها و زمين را از راه ذكور به ارث مي برند. اگرچه بيشتر خانوارها تنها از يك هسته خانواده تشكيل شده است ، اما خانوار آرماني به ويژه در ميان روستائيان و شهريان ثروتمند خانواري است كه خانه پدري گسترش پذير باشد ؛ يعني پسري كه ازدواج مي كند با همسرش در خانه پدرش زندگي كنند. واحدهاي پايه اي خويشاوندي شامل خانواده (آيله همان عائله)، و خانوار (هانه همان خانه) مي شود.

اعضاي خانوار به طور معمول با همديگر غذا مي خورند و درآمد و هزينه را با هم شريك هستند. واحد بزرگ تر بعدي زادمان نيا است كه در تركي سولاله (سلاله) ناميده مي شود و شامل فرزنداني است كه نياي پدري مشترك دارند. هنگامي كه شجره نامه پدري براي عثماني هاي قديمي و نجيبزاده و مردم عشاير بسيار مهم بود ، اما اين موضوع براي بيشتر ترك ها كوچك ترين اهميتي نداشت.

سيماي خانوار سنتي تركيه اي در مردسالاري ، احترام به بزرگترها و زير دست بودن زنان است. پدر يا بزرگترين فرد مذكر، رئيس خانوار بوده و فردي صاحب اختيار است كه خواهان احترام و فرمان برداري است ؛ مادر نيز مورد احترام است، اما رابطه او با فرزندانش گرم و صميمانه است.

اگرچه اختيار تام به طور معمول در دست پدر است ، اما در خانواده ترك ، مادر كانون خانواده است. مادر بيشتر وقت خود را در خانه گذرانده ، امور داخلي خانه را مديريت و راهبري مي نمايد. تقسيم كار به طور سنتي روشن است كه در آن زنان مسئوليت كارهاي درون خانه را داشته ، در حاليكه مردان مسئول درآمدزايي و انجام امور بيرون از خانه را عهده دار هستند ؛ تا پيش از دهه 1960 ، چه بسا خريد ارزاق هم يك وظيفه مردانه به حساب مي آمد. در دهه هاي اخير بسياري از اين رسم ها دگرگون شده اند. قانون خانواده نوين ، به زنان حقوق برابر با مردان براي داشتن ملك شخصي و ارث بردن اعطا نموده است.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگو شرکت کنید؟
نظری بدهید!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *