وضعیت اجتماعی خانواده ها در ترکیه  : زنان وابستگي بسياري به فرزندانشان دارند . تغذيه با شير مادر به مدت يك سال يا بيشتر امري مرسوم است. كودكان را به طور معمول در گهواره اي كنار پدر و مادر مي خوابانند. پسران را طوري تربيت ميكنند كه شجاع ، پرادعا ، مغرور و حرمت نگهدار بزرگ ترها باشند. رسم ختنه در فاصله سال هاي 9 تا 12 زندگي شان به اجرا در مي آيد و به آنها مي گويند كه اكنون به شجاعت يك شير هستند. خانواده ها در ترکیه دختران را طوري تربيت مي كنند كه عفيف ، حرف شنو ، حامي مرد ، پرهيزكار و ماهر در انجام كار خانه باشد. پدران ، امر كنندگاني صاحب اختيار هستند در حالي كه مادران به طور كلي پرمهر و پرستار خو هستند. هر زني پس از به دنيا آوردن كودك بسيار شاد مي شود ، چرا كه چنين رخدادي جايگاه وي را نزد شوهر ، خانواده شوهر و اجتماع بالاتر مي برد.

يك مادر به طور معمول فرزند پسرش را تا 10 11 سالگي بسيار نزديك به خود با ناز پروردگي بار مي آورد، تا پس از آن بيشتر وقت خود را با ديگر مردان خانواده سپري كند و به جمع مردان بيشتر نزديك شود. مادران و دختران به طور ويژه اي به هم نزديك هستند ، چرا كه دختران بيشتر وقتشان را در دوره پيش از ازدواج با مادرانشان سپري كرده ، به یادگيري مهارت هاي زندگي ميپردازند ؛ اما رابطه پدر و دختر كمي رسمي تر بوده ، كمتر در پيش عموم ابراز محبت ميكنند. اگرچه پسر يا دختري مي تواند با مادرش به شوخي يا بگو مگو بپردازد اما در رفتار با خود همواره احترام را رعايت ميكنند. رابطه ميان برادران و خواهران در دوره پيش از بلوغ، آزادانه و به آساني صورت مي گيرد؛ پس از اين دوره موقعيت رابطه آنها تغيير مي يابد ، به گونه اي كه برادر يا خواهر بزرگ تر برخي از حقوق يا وظايف يك پدر يا مادر را دارا مي شود.

خواهر بزرگ تر ( آبلا) مانند مادر دومي میشود كه به خاطر مهر و رفتار گرمش دوست داشتني است. برادر بزرگ تر ( آقا بيگ) به موقعيتي ياري دهنده و در عين حال صاحب اختيار گونه هم چون يك پدر كوچك مي شود . در خانواده هاي بزرگ تر، نياكان بچه ها ، به ويژه مادر بزرگها، مراقبت خوبي از كودكان مينمايند.

خانواده ها در ترکیه :رفتن به مدرسه تا سن 14 سالگي اجباري است. نخستين روز كلاس با آداب مهم و ويژه برگزار مي شود. كودكان روپوشهايي سياه و يقه دار بر تن ميكنند و با شكوه و مراسم خاصي به مدرسه برده ميشوند. بيشتر خانواده هايي كه توانايي آن را دارند فرزندان خود را فراتر از سن 14 سالگي نيز به مدرسه مي فرستند. بيشتر خانواده ها دوست دارند فرزندانشان به ويژه پسرانشان را در دانشگاه ببينند كه اين امر براي خانواده هاي مستمند به ندرت رخ مي دهد

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگو شرکت کنید؟
نظری بدهید!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *