آشنایی با سیاست ترکیه

سیاست ترکیه

سیاست ترکیه در چارچوب یک حکومت برپایه ریاست جمهوری صورت می گیرد ، به موجب آن رئیس جمهور ترکیه رئیس دولت است که اختیارات اجرایی را برای صدور احکام اجرایی ، تعیین قضا و روسای موسسات دولتی دارد.

نظام سیاسی ترکیه مبتنی بر تفکیک قدرت است. قدرت اجرایی توسط شورای وزیران اعمال و قدرت مقننه در مجلس بزرگ ملی ترکیه واگذار می شود. دستگاه قضایی ترکیه مستقل از دستگاه اجرایی و قوه مقننه است. قانون اساسی فعلی آن در 7 نوامبر 1982 پس از همه پرسی قانون اساسی ترکیه به تصویب رسید. اصلاحات اساسی در 21 ژانویه 2017 در پارلمان تصویب شد و در ماه آوریل، با تقویت همه جانبه نقش رئیس جمهور ، با همه پرسی تصویب شد.

اجرایی سیاست ترکیه

وظیفه رئیس دولت توسط رئیس جمهور (Cumhurbaşkanı) انجام می شود. رئیس جمهور هر 5 سال یکبار بر اساس اصل حق رای جهانی طبق قانون اساسی فعلی انتخاب می شود همچنین رئیس جمهور لازم نیست عضو پارلمان باشد ، اما او باید بیش از 40 سال سن داشته و دارای مدرک لیسانس باشد. رئیس جمهور فعلی رجب طیب اردوغان به طور مستقیم در انتخابات ریاست جمهوری 2018 انتخاب شد. قدرت اجرایی بر رئیس جمهور و شورای وزیران همیشه ثابت استاست. بیشتر وزرا عضو پارلمان هستند. (استعفای 17 ماهه کمال درویش در سال 2001 – ’02 به عنوان وزیر امور اقتصادی یکی از این موارد استثنا بود.) رئیس جمهور ترکیه رهبر کابینه است. دارنده کنونی این مقام رجب طیب اردوغان از حزب عدالت و توسعه (AKP) است.

مجلس ترکیه

قدرت قانون گذاری در مجلس ملی بزرگ 600 صندلی ترکیه (Türkiye Büyük Millet Meclisi) سرمایه گذاری می شود و 81 استان را نمایندگی می کند. اعضا با نمایندگی تعدیل شده متناسب با آستانه انتخابات 10٪ برای یک دوره چهار ساله انتخاب می شوند. برای نمایندگی در پارلمان ، یک حزب باید حداقل 10٪ آراء ملی را در انتخابات پارلمانی ملی کسب کند. نامزدهای مستقل ممکن است کاندیدا شوند و برای انتخاب شدن ، آنها فقط باید به اندازه کافی دیده و شناخته شوند تا یک امتیاز کسب کنند.

دولت محلی

سیستم سیاست ترکیه بسیار متمرکز است. با این حال ، ترکیه به عنوان یک کشور عضو شورای اروپا موظف به اجرای منشور اروپایی خودگردان محلی است. کمیته مانیتورینگ شورای اروپا در گزارش سال 2011 ، نقص های اساسی در اجرا، به ویژه آموزش اداری و ممنوعیت استفاده از زبان های غیر از ترکی در ارائه خدمات عمومی پیدا کرده است.

سیاست ترکیه

دادگستری

آزادی و استقلال سیستم قضایی در دادگاه اجرایی می شود. هیچ سازمان ، شخص یا موسسه ای وجود ندارد که بتواند در اداره دادگاه ها دخالت کند ، و دستگاه های اجرایی و مقننه باید از تصمیمات دادگاه پیروی کنند. دادگاههایی که در انجام وظایف خود مستقل هستند ، باید هر حکم را براساس مفاد قانون اساسی ، قوانین ، فقه و محکومیتهای شخصی خود توضیح دهند.

سیستم قضایی کاملاً ساختار یافته است. دادگاههای ترکیه سیستم هیئت منصفه ندارند. قضات پس از اثبات حقایق ، براساس مدارکی که وکلا و دادستان ارائه می دهند ، تصمیم می گیرند. برای شکایات جزئی مدنی و جرائم ، قضات صلح پرونده را در دست گیرند. این دادگاه یک قاضی واحد دارد. صلاحیت آن در مورد جرائم خرد است ، با مجازات كه از جریمه های كوچك گرفته تا مجازات های مختصر در زندان محكوم می شود. دادگاه های سه قاضی صلاحیت رسیدگی به دادخواستهای مدنی و جرایم جدی را دارند. هرگونه محکومیت در یک پرونده جنایی را می توان برای بررسی قضایی به دادگاه تجدیدنظر برد.

بیشتر دادگاهها برای عموم آزاد است. هنگامی که یک پرونده برای عموم بسته است ، دادگاه باید دلیل را اعلام کند. ساختار قاضی و دادرسی با قانون اساسی تضمین می شوند. به جز با رضایت خودشان ، هیچ قاضی یا دادستانی قابل عزل نیست ،و اختیارات وی محدود شده یا مجبور به بازنشستگی می شوند. اما محدودیت های مربوط به سن بازنشستگی اعمال می شود.

دخالت نظامی در سیاست

از آنجا که مصطفی کمال آتاتورک جمهوری سکولار مدرن ترکیه را در سال 1923 تأسیس کرد ، ارتش ترکیه خود را به عنوان نگهبان آتاترکرکلیک ، ایدئولوژی رسمی دولت تلقی کرده است. TAF همچنان بخش مهمی از نفوذ در سیاست ترکیه و روند تصمیم گیری را در مورد موضوعات مربوط به امنیت ملی ترکیه حفظ می کند ، هر چند که طی دهه های گذشته از طریق شورای امنیت ملی کاهش یافته است.

ارتش سابقه دخالت در سیاست را داشته  و در واقع ، این قدرت برای چند دوره در نیمه دوم قرن بیستم را به عهده گرفت. این کودتاها را در سال 1960 ، 1971 و 1980 انجام شد.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگو شرکت کنید؟
نظری بدهید!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *